|
Amphilophus Hogaboomorum.
De
Hogaboomorum is een soort
die zeer nauw verwant is aan
de Labiatus en de
Citrinellus, niet alleen het
uiterlijk maar ook zijn
gedrag en karakter.
Er zijn naar mijn mening
niet veel raszuivere
exemplaren van deze soort te
verkrijgen.
De meeste exemplaren zijn
gekruist met de 2 andere
bovenstaande soorten.
Echt veel worden ze niet
gehouden door de
liefhebbers,
hoogstwaarschijnlijk omdat
ze niet veel kleur bieden en
je moet er een flinke bak
voor hebben staan.
De soort vindt zijn herkomst
in Honduras (Rio Choluteca).
Gedrag:
De meeste mensen die ik
spreek hoor ik allen zeggen,
ze zijn niet te houden met
andere soorten want die
maken ze doodsimpel allen
af, hoe groot de bak ook is.
Als je ze tegen komt in de
handel, zijn dat meestal
enkele exemplaren die
doorgaans ook nog mannelijk
zijn.
Dit heeft te maken dat ze
hoogstwaarschijnlijk hun
vrouwelijke eega’s de dood
in hebben gejaagd.
Het zijn echte gravers die
de ruimte nodig hebben
(zeker 250x60x60).
Jonge exemplaren zijn beter
te houden in kleinere bakken
met als medebewoners
bijvoorbeeld N.Dovii of
A.Trimaculatus.
De exemplaren op de foto’s
afgebeeld zitten al jaren in
een winkel omdat er totaal
geen vraag naar is en je kan
ze alleen maar met zijn
tweeën houden.
Inrichting:
Gebruik een fijne bodemgrond
waar de vissen lekker in
kunnen graven.
Maak van wortelhout en
opgestapelde stenen een
aantal schuilplaatsen, zodat
opgejaagde dieren kunnen
schuilen.
Zorg voor een overcapaciteit
aan filter en pomp omdat
deze soorten groot worden en
veel vervuilen.
Maximale Lengte,
Geslachtsonderscheid en
Kweek:
De maximale lengte ligt rond
de 35 cm bij mannen en de
vrouwen rond de 30cm.
Ze zijn echter al
geslachtsrijp bij 12-15 cm,
het geslachtsonderscheid is
niet makkelijk.
Mannen kunnen een mooie
bultvorming krijgen en zijn
wat groter, de vrouwen
hebben meestal een vollere
bouw en blijven wat kleiner.
Het kweken is een lachertje.
Een man en vrouw is
doorgaans al voldoende voor
duizenden nakweken.
Het jongbroed is zeer sterk
en makkelijk op te kweken.
Maar helaas zoals we al
eerder schreven zijn ze aan
de straatstenen niet kwijt
te raken.
Slotwoord:
Het is niet echt een
bijzonder gekleurde soort en
hij is zeer onverdraagzaam
tegen over andere vissen.
Maar ik moet eerlijk
toegeven als je een mooi
volwassen kweekkoppel hebt
zwemmen in een ruime bak, is
het toch prachtig om te
zien.
Het heeft toch iets aparts
een volwassen koppel dat
bultvorming heeft, het
straalt toch karakter uit en
een klein beetje gezag.
|
