Cichliden ruwe Edelstenen uit Midden Amerika




Amphilophus Rostratus.


Deze prachtige vertegenwoordiger uit het geslacht Amphilophus is een van de mooiere soorten uit dit geslacht, vooral zijn schitteringen op het lichaam zijn zeer aantrekkelijk voor de hobbyisten.
In de handel wordt hij helaas zo goed als niet meer terug gevonden, een 2 tal bevriende liefhebbers houden deze soort en hebben er ook wel eens een kweek van.
Voor andere vertegenwoordigers van dit geslacht, kijk dan bij het artikel van Amphilophus. 
De Rostratus komt voor in Nicaragua en Costa-Rica.
Een aantal rivieren waar hij in voorkomt zijn bijvoorbeeld: de Rio San Juan en de Nicaragua zee.
Het zijn prachtige cichliden die men het beste in een groepje kan houden, dit vermindert grotendeels de agressie. 
De exemplaren van de foto’s is een prachtige variant, er zijn ook varianten die de mooie schitteringen zo goed als niet hebben.


Gedrag:
Ik beschouw deze soort als niet agressief, maar te klein gehouden of per koppel gehouden kan hij zeer onverdraagzaam zijn.
De Amphilophus groep kunnen we vergelijken met de Zuid-Amerikaanse groep Geophagus.
Deze zijn ook de hele dag bezig met het doorziften van de bodem op zoek naar voedseldeeltjes.
De minimale ruimte die we jonge dieren moeten geven is 160x50x50, grote dieren hebben zeker een ruimte nodig van 200x60x60.
Geschikte medebewoners zijn bijvoorbeeld: C.Nicarageunsis en de A.Centrarchus.
Garnaalachtige en spirulinavlokken zijn zeer geschikt als voer voor deze vissen.


Inrichting:
Wederom richten we de bak in als een rivierbedding.
Fijn grind en zand met kiezels en afgeronde stenen en wat fraaie stukken wortelhout.
Het is belangrijk dat men de bodem niet al te grof maakt want dit bemoeilijkt de graafwerkzaamheden van de vissen. 
Creëer ook wat donkere gedeeltes in de bak waar de dieren zich kunnen terugtrekken als ze zijn geschrokken, dit vermindert de stress.
Een sterke watercirculatie is bij deze soorten overbodig.


Maximale lengtes, Geslachtsonderscheid en Kweek:
De maximale lengte die ze kunnen bereiken ligt rond de 25 cm, de vrouwelijke exemplaren blijven doorgaans een paar cm kleiner.
Ze zijn geslachtsrijp bij een lengte van 12-15 cm.
De stelregel is normaal: hoe jonger de vrouwelijke exemplaren afzetten des te slechter zullen ze uitgroeien.
Het geslachtsonderscheid is lastig, maar mannelijke exemplaren groeien groter uit en kunnen een lichte bult ontwikkelen.
Vrouwelijke exemplaren laten doorgaans als ze zich opwinden een donkere keel zien.
De kweek is niet al te moeilijk, kweek een groepje jonge dieren samen op.
Als ze een lengte van 12 cm bereiken kun je al merken dat er paartjes  worden gevormd.
Meestal zoeken een dominante man en vrouw elkaar op en maken samen een territorium.
In dit territorium wordt meestal een steen schoongemaakt, hierop zetten ze later hun legsel af.
Op dat moment merk je dat het vrouwelijke exemplaar makkelijk te herkennen is aan de donkere keel.
Helaas produceren deze interessante cichliden geen grote legsels, dit is dan ook een van de oorzaken dat ze niet veel voor komen onder de hobbyisten en al zeker niet in de handel.
Bevruchte legsels zijn te herkennen aan de donkere puntjes die er in komen, niet bevruchte eitjes kleuren wit en gaan schimmelen.
Het bevruchte legsel komt bij een watertemperatuur van 28 graden na drie dagen uit.
Jonge Rostratus zijn vrij makkelijk op te kweken met microvoer en fijn gemaakte spirulinavlokken.


Slotwoord:
Wederom een prachtige, maar niet alledaagse soort.
Hopelijk zijn er in de toekomst meerdere hobbyisten die deze soort gaan houden zodat deze fraaie edelsteen niet zomaar (net als andere mooie soorten voor hen) uit de liefhebbers kringen verdwijnt.
 

>De familie bestaat uit.....

>Hier staan meer foto's.

>terug.