Cichliden ruwe Edelstenen uit Midden Amerika




 

Nandopsis Octofasciatus. De Octofasciatus heeft voorheen al een aantal andere namen gehad zoals bijvoorbeeld Biocellatum maar iedere liefhebber kent deze soort het beste als de Jack Dempsey. Deze vis is genoemd naar een bokser, wel toepasselijk moet ik zeggen want deze soort heeft ook wel het temperament van een bokser die niet gauw ergens voor terug deinst. Zo heb ik hem al eens samen gehouden met een kweekkoppel Nandopsis Beani die er om bekend staan dat ze alle medebewoners molesteren, maar in dit geval werd de Beani door de gehele bak nagejaagd door de Jack Dempsey. Het is samen met bijvoorbeeld de zebracichlide A.Nigrofasciatus en de Vieja Synspilus een van de soort cichliden die al heel lang worden gehouden in de hobby. Toch staat deze bijzonder mooie vis nog steeds bij vele liefhebbers boven aan het lijstje. Ik vind persoonlijk dat het een van de mooist gekleurde soorten is die men kan vinden. Vooral de exemplaren afkomstig uit de Laguna Ocotal zijn prachtig donker van kleur. Vooral met het gebruik van een grolux of tritonlamp komen de mooiste kleuren naar boven. Wel heb ik het idee dat deze variant niet al te groot wordt, bij mij werden ze niet veel groter dan 20 cm. Het verspreidingsgebied van de Jack is te vinden in Guatemala, Mexico, Honduras en Belize. Een aantal rivieren waar hij voorkomt zijn bijvoorbeeld de Rio Candelaria en de Laguna Ocotal. Gedrag: Het blijft een vertegenwoordiger van het geslacht Nandopsis en deze staan er om bekend dat ze onverdraagzaam kunnen zijn. Geef ze dus voldoende ruimte minimaal een bak van 150x50x50, zodat ook andere bewoners niet tot de dood volgt worden nagejaagd. Als de Jack zijn territoria in de bak voldoende kan verdedigen zonder dat de medebewoners constant worden op gejaagd, merk je dat er genoeg ruimte is gegeven. In zijn natuurlijke biotoop komt hij voor in de oeverbegroeiing vanwaar hij jaagt op kleine visjes en garnaalachtige. In het aquarium zijn ze niet kieskeurig en eten ze alles wat ze wordt aangeboden. Bij de meeste koppels die ik heb verzorgd is de paarbinding sterk, ook na de broedcyclus. Geschikte medebewoners voor deze soort zijn bijvoorbeeld Herichtys Bocourti en Chuco Godmani. Inrichting: We beginnen met een aantal afgeronde keien (maaskeien) en hierop gebruiken we een grove zandbodem (zand vermengd met grind en kiezels) dan maken we met een paar mooie stukken wortelhout een paar donkere holen waar ze zich kunnen terugtrekken indien ondergeschikte dieren worden opgejaagd door dominante dieren. Let op!! Zorg dat de gemaakte hollen goed zijn opgestapeld want deze soort is een grote graver die alles wat niet stevig is naar beneden haalt. De temperatuur houden we rond de 28 graden want bij een lagere temperatuur krijgen ze wel eens last van darminfecties. Grote, Geslachtsonderscheid en Kweek: De maximale lengte van deze soort ligt rond de 25 cm, vrouwelijke exemplaren blijven een 7 tal cm kleiner. Ze zijn al geslachtsrijp bij een lengte van 12 cm, maar hoe vroeger ze beginnen hoe slechter het is voor de uiteindelijke lengte die ze uiteindelijk kunnen bereiken. Het verschil tussen beide seksen is vrij makkelijk, de mannen hebben een mooiere kleur in de vinnen en staart, terwijl de vrouwen meer een donkerdere kleur hebben. Ook worden de mannen een stuk langgerekter van bouw en de vrouwen hebben een meer forsere, gedrongen bouw. Het kweken met deze soort is makkelijk, kweek om te beginnen eerst weer een aantal jonge exemplaren op en als ze zijn opgegroeid tot een lengte van 12cm merk je dat er paren vormen. Dit merk je doordat er 2 exemplaren elkaar opzoeken en samen een plaats in de bak verdedigen tegen alle andere medebewoners. Als je dit op valt dan ververs je flink wat water en je voert wat grover voer zoals meelwormen dan bestaat er een grote kans dat je dezelfde week nog een legsel hebt. De kans bestaat dat de eerste paar legsels niet bevrucht zijn, geen probleem dit leren de ouders gaande weg vanzelf.  Ze zijn ontzettend productief en ik raad dan ook af om niet alle jonge visjes op te kweken.  Gewoonweg omdat je ze zeer moeilijk kwijt kan, het is beter om ze goed te selecteren. Het beste kan men deze jongen op kweken met microvoer en artemia-nauplieen. Houd bij de opkweek ook de watertemperatuur hoog anders bestaat er een vergrote kans dat er veel zullen dood gaan aan darminfecties en andere ziektes.  Tot slot:  Dit was voor mij de eerste soort vis waar ik zelf mee ben begonnen en er is sindsdien altijd een koppel van deze prachtige soort in een van mijn bakken te vinden. Het is weliswaar een soort die overal is te verkrijgen, maar het is en blijft een prachtig juweel met pit. Iedereen die een mooi uitgegroeid koppel verzorgt zal deze zeker niet snel opruimen want er zijn niet veel soorten die zo kleurrijk zijn als deze bekende bokser.

>De familie bestaat uit.....

>Hier staan meer foto's.

>terug.